رنج های شما بیشتر گزیده دست شماست.
و آن شربت تلخی است که طبیب درونتان برای نفس بیمار شما تجویز می کند.
از این رو به طبیب اطمینان کنید و داروی شفا بخش او را در سکوت و آرامش بنوشید.
زیرا دست های او در عین سنگینی و خشونت به دست لطیف و مهربان آن طبیب غنی هدایت می شود :
(زخم بلا مرهم خودبینی است تلخی می مایه شیرینی است
رنج ز فریاد بری ساحت است در عقب رنج بسی راحت است)
و جامی که او تجویز می کند, هر چند لب های شما را می سوزاند, ساخته از خاکی است که آن کوزه گر, پنهان, به سرشک خویش سرشته است.





