یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم          گر که در خویش شکستیم صدایی نکنیم

پر پروانه شکستن هنر انسان نیست        گر شکستیم ز غفلت من و مایی نکنیم

یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم       وقت پرپر شدنش ساز و نوایی نکنیم

یادمان یاشد اگر خاطرمان تنها ماند           طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

  اونی که مدعی بود عاشقته         تو رو تو فاصله ها تنها گذاشت

بی خبر رفت ، بی خبر رفتو تو این بیراهه ها

رد پاشم واسه چشمات جا نذاشت

آه ، دلو سوزوندی ... آه ، چرا نموندی

من و هر ثانیه و جنون تو ، واسه من همین خیالتم بسه

بذار جاده ها ، اشتباه برن ، ما که دستمون به هم نمیرسه

با حریر پیله های کاغذی ، واسه من جاده رو ابریشم نکن

من ، به پروانه شدن نمیرسم ، حرمت فاصله مونو کم نکن

آه ، دلو سوزوندی ... آه ، چرا نموندی