جبران خلیل جبران

هفت جا ، نفس خویش را حقیر دیدم

 

نخست : هنگامی که به پستی تن می­داد تا بلندی یابد

 

دوم : آنگاه که در برابر از پا افتادگان ، می­پرید

 

سوم : آنگاه که میان آسانی و دشوار مختار شد و آسان را برگزید

 

چهارم : آنکه گناهی مرتکب شد و با یادآوری اینکه دیگران نیز همچون او دست به گناه می­زنند ، خود را دلداری داد

 

پنجم : آنگاه که از ناچاری ، تحمیل شده‌ای را پذیرفت و شکیبایی‌اش را ناشی از توانایی دانست

 

ششم : آنگاه که زشتی چهره‌ای را نکوهش کرد ، حال آن که یکی از نقاب‌های خودش بود

 

هفتم : آنگاه که آوای ثنا سرداد و آن را فضیلت پنداشت

 

+نوشته شده در جمعه 18 شهریور‌ماه سال 1390ساعت08:36 ب.ظتوسط الهام آخرتی | نظرات (2)